(nl) Colombia, Red Libertaria Popular Mateo Kramer: Libertarian Review #20 - Wie heeft de sleutel tot de vrede? [ca, en-machine vertaling]

a-infos-nl op ainfos.ca a-infos-nl op ainfos.ca
Do Jul 5 23:56:47 CEST 2012


Op vrijdag 4 mei 2012 werd een bijeenkomst gehouden van Red Libertaria Popular Mateo 
Kramer, met de titel 'Wie heeft de sleutel tot de vrede?', die de bedoeling had discussie 
te voeren over voorstellen en vooruitzichten voor vrede in Colombia, van verschillende 
sectoren, waaronder de stedelijke jeugd, organisaties die voor vrede werken, de platteland 
sector en de studenten sector. ---- Met het oog hierop hielden we een panel discussie 
waarin we als netwerk brede perspectieven delen met vertegenwoordigers van Colombianen 
voor Vrede, Vrede Planeet, de Nationale Coordinator van MANE Agricultural, die het debat 
en het landschap verrijkten met hun diverse ervaringen. ---- Na de opening door de 
voorzitter werd een presentatie gehouden door iemand van het Centrum voor Libertair 
Onderzoek en Volkseducatie (CILEP), een groep die lid is van het Netwerk, waarbij hij het 
belang verklaarde dat moet worden gegeven aan de discussie over vrede en het sociale en 
historische belang van het onderwerp, wat de reden is dat we als een sociale beweging in 
Colombia probeerden discussie te voeren over inzichten en voorstellen.

Onder de overwegingen en reflecties over vredesgesprekken over het belang om de kwestie 
niet in isolatie te analyseren, want de kwestie vereist een analyse van de context van 
sociaal conflict, economische en politieke levens van de Colombiaanse maatschappij, anders 
zal de discussie over vrede beperkt worden tot praten over een wapenstilstand en 
demobilisatie van de opstandige organisaties. In de analyse van sociaal conflict, 
politieke en economische ontwikkeling in Colombia, dat te maken heeft met gewapend 
conflict, praten we over het versterken van de export economie die wordt gebouwd op grote 
stukken land, onteigening, baan onzekerheid, gebrek aan mogelijkheden voor participatie en 
gebrek aan democratische garanties voor mensenrechten bij de uitoefening van politieke 
oppositie in het land. Aldus, als we onszelf als vrede opbouwende alternatieven zien 
moeten we nadenken over nieuwe ruimtes voor participatie van de burgers en de behoefte om 
in ieder geval het economische model ter discussie te stellen, om een rechtvaardiger en 
humaner economisch model op te bouwen.

Na deze eerste overwegingen volgden interventies van twee organisaties die in het 
bijzonder werken met de kwestie van vrede en alternatieven van vrede in Colombia, Planeta 
Paz en Colombianen voor Vrede. De interventies van deze organisaties benadrukten dat het 
te boven komen van conflict afhankelijk is van wat je visie op dit conflict is: het kan 
worden begrepen als een puur militair conflict, als een economisch conflict dat te maken 
heeft met het kapitalistische productie systeem, een conflict dat te maken heeft met het 
gebrek aan ruimte voor de uitoefening van democratie of als een sociaal conflict dat wordt 
uitgedrukt in de gewapende strijd. Afhankelijk van de positie die je inneemt over de 
conceptie van het conflict is het nodig een positie in te nemen over de alternatieven om 
het conflict te boven te komen. Organisaties maken een essentieel onderscheid tussen vrede 
als een feit en vrede als een sociale constructie, aangezien de eerste conceptie vrede zou 
opvatten als een wapenstilstand, terwijl de tweede conceptie een proces van mobilisatie en 
participatie inhoudt bij het scheppen van nieuwe ruimtes voor de opbouw van het sociale leven.

Het benadrukt ook het belang van het nieuwe productie model bij het aanpakken van de 
bedoelingen om met de regering over vrede te onderhandelen, waarbij we het moeten hebben 
over de productieve projecten in landbouw bedrijven in platteland gebieden, mijnbouw en 
uitstoot van kooldioxide om buitenlandse investeringen aan te moedigen, en in die zin 
verhindert het bestaan van een gewapend conflict de mogelijkheden voor de juiste 
ontwikkeling van het productie model. Er is bij de nationale regering dan ook een 
bedoeling om vrede te bereiken, in plaats van vrede op te bouwen.

Het is duidelijk dat je niet een eenvoudige demobilisatie van de opstandige organisaties 
kunt verwachten, omdat ze bepaalde eisen en agenda's blijven stellen die als essentieel 
worden beschouwd voor een scenario van vrede, zoals landhervorming, de kwestie van de 
slachtoffers en de mensenrechten en de echte mogelijkheden voor democratische participatie 
van burgers. De historische moeilijkheid die zich voordoet tegenover zulke eisen heeft te 
maken met de bereidheid van de oligarchie om compromissen te sluiten: zouden ze bereid 
zijn hun model van land en onteigening stop te zetten? Zouden ze bereid zijn afstand te 
doen van geweld en repressie, die historisch gezien zijn gebruikt tegen de mensen die een 
fatsoenlijk leven eisen? Zouden ze bereid zijn de democratische participatie van de 
burgers toe te staan, zelfs als het hun klassen belangen schaadt? Wat als de oligarchie 
niet bereid is toe te geven, en de voorstellen voor vrede niet overeen komen met de 
bedoelingen van vredesopbouw, in die zin dat de eerste gericht is op het voortzetten van 
economische, politiek en sociale ellende, controle en gebrek aan participatie, en de 
tweede zo'n model juist probeert uit te dagen, wat voor positie nemen we dan als een 
sociale beweging in?

Na deze interventies volgt de presentatie van de vertegenwoordiger van Agricultural, een 
organisatie van het platteland die ons vertelt over conflicten op het platteland en 
vredesopbouw. Vanuit een platteland perspectief is het duidelijk dat vredesopbouw een 
vereiste is voor de herverdeling van land en de productiemiddelen, en het heroverwegen van 
het model dat vooral op de export gericht is, en het denken over een harmonieuze 
verhouding met de aarde en de natuur, denk bij onze productie aan het tegemoet komen aan 
de voedsel behoeften van de Colombiaanse bevolking, waarbij wordt verwezen naar concepten 
van voedsel soevereiniteit en veiligheid. Ook kan vredesopbouw niet worden begrepen als 
een situatie, een verhaal, een feit, maar een opbouwen door het volk, in het bijzonder 
platteland gemeenschappen, waarbij hun rechten gegarandeerd zijn, dat wil zeggen het 
respecteren van territoria, het leven, de Aarde, het veiligstellen van de gezondheid en 
het onderwijs en voorwaarden voor het "goede leven".

Later presenteert iemand van het Nationale Uitgebreide Studenten Bureau (NSAIDs) de 
reflecties over vrede van de studenten beweging, en het belang van deze sector bij de 
vredesopbouw in Colombia. Na een korte presentatie van de NSAIDs en het proces van verzet 
tegen de voorgestelde Wet 30 presenteert hij twee essentiele punten voor de studenten, als 
het gaat om vredesopbouw: ten eerste, de bijkomende vereisten en democratische vrijheden 
voor mogelijke mobilisatie en sociale opbouw, een eis die niet beperkt is tot het niveau 
van studenten, maar zich uitbreidt tot alle actoren in de Colombiaanse maatschappij, het 
Colombiaanse volk dat moe is door de onderdrukking en criminalisering, iedere keer dat het 
zich keert tegen het overheersende model, aan de andere kant spreekt de partner over de 
verhouding tussen de universiteiten en de maatschappij als een centrale eis bij de opbouw 
van vrede in Colombia, in die zin dat een onderwijs systeem moet worden opgebouwd dat 
tegemoet komt aan de behoeften van de Colombiaanse maatschappij, kritisch en bewust van de 
context en de alternatieven die door de studenten kunnen worden opgebouwd.

Tenslotte, het openen van een ronde van interventies om het te hebben over het belang van 
scenario's vanuit de sociale beweging, om te denken en handelen voor het opbouwen van 
vrede, zoals het Vrede Congres dat begint in het Volkscongres, of de laatste bijeenkomst 
van de Patriottische Mars in Bogota enkele dagen geleden. Aan de andere kant wordt het 
belang benadrukt van het denken over de kwestie van politieke gevangenen en de weigering 
van de staat om deze situatie te erkennen, en ook wordt het belang bevestigd van een 
veelomvattend opvatten van het conflict in Colombia, omdat er een verband is tussen de 
handhaving van het primaire productie model en de bedoelingen van vrede van de staat. Het 
benadrukt ook dat de staat en de opstandelingen sleutel spelers zijn bij de vredesopbouw, 
en dat in die zin sleutels voor de vrede bij het volk dat zich organiseert liggen, om zich 
te keren tegen de legitimatie van het geweld door de staat en de oligarchie tegen het volk.

Red Libertaria Popular Mateo Kramer

http://www.redlibertariapmk.org/index.php?

option=com_content&view=article&id=122:resena-catedra-libertaria-no-20-iquien-tiene-la-llave-de-la-paz&catid=46:noticias-libertarias&Itemid=79
-------------------------------------------
Orig: (en) Colombia, Red Libertaria Popular Mateo Kramer: Libertarian Review #20 - Who has 
the key to peace? [ca] [machine translation]ilii


More information about the A-infos-nl mailing list