(nl) Groot Brittanie, Occupied London, Na de Griekse rellen - Anarchie is strijd voor het leven, niet voor de dood [en]

a-infos-nl op ainfos.ca a-infos-nl op ainfos.ca
Ma mei 10 08:09:51 CEST 2010


In de volgende paar uren zullen we vertalingen publiceren van enkele verklaringen over de 
verschrikkelijke gebeurtenissen van woensdag, die zijn geschreven door anarchistische en 
anti-autoritaire groepen [- Een vertaler voor Occupied London] ---- In december 2008, 
tijdens de gebeurtenissen die volgden op de moord op Alexandros Grigoropoulos, reageerde 
de anarchistische/anti-autoritaire beweging op de fascistische pleidooien van de 
massamedia voor een terugkeer naar rust, orde en veiligheid, met de ontwapenende leuze: 
jullie praten over voorkanten van winkels, wij praten over mensenlevens. ---- Hoe 
gevaarlijk hypocriet zijn degenen die nu praten over de niet bestaande brandblussers van 
de bank in plaats van de levens die verloren gingen? Wat een Orwelliaanse draai geeft 
iemand aan de tragische gebeurtenis alsof het niks was?

Begrijpen we echt niet dat deze hypocrisie overeen komt met de NAVO
moordenaars die spraken over bijkomstige schade?
Begrijpen we echt niet dat het gegarandeerde en duidelijke cynisme en het
schurk zijn van een mega-kapitalist, die zijn werknemers chanteerde om in de
bank te zijn, voor niemand een verzachtende omstandigheid is voor
verantwoordelijkheid voor de doden?

Begrijpen we echt niet dat als je de tactieken van het beest waar je tegen
vecht gebruikt, je er mee samen valt?

Als anarchisten voor iets strijden, als er iets voor mensen de moeite waard
is om voor te strijden, is dit Leven, Vrijheid en Waardigheid. Voor een
wereld waarin de dood niet langer enige autoriteit heeft …

Bij de demonstratie op 6 mei in het centrum van Thessaloniki, die kwam als
reactie op de oproep door de vakbond van ziekenhuis arbeiders uit
Thessaloniki en basis vakbonden, riepen veel mensen - grotendeels
anarchisten en anti-autoritaire mensen uit het laatste blok van de
demonstratie - herhaaldelijk: dit zijn moordenaars, we hebben geen
illusies, de staat en Vgenopoulos vermoorden arbeiders. Voor velen zullen
zulke gedachten prettig zijn. Maar begrijpen ze duidelijk de inhoud van wat
ze wensen?

We weten niet wat er precies gebeurde bij de Marfin bank, in de middag van
5/5/2010. Wat we wel weten is dat op het moment dat we hoorden over het
tragische nieuws niemand bij ons in de buurt in een positie was om te
verwerpen dat het was wat de aanklagers van de burgerlijke pers hadden
verklaard dat het was. En dat is ook tragisch.

Omdat als we het door onze praktijk niet duidelijk onmogelijk maken (voor
ons, in de eerste plaats) dat zo'n daad zou komen van mensen die actief zijn
in de zelfde politieke ruimte, dan hebben we al de weg vrijgemaakt voor het
plaatsvinden van tragedies (van moordlustige onverantwoordelijkheid,
slechtheid of boosaardigheid).
In een veralgemeende revolte zijn er oncontroleerbare doden; het gebeurde in
Los Angeles, het gebeurde in Argentinie. Niemand dacht er ooit over een
georganiseerde politieke stroming de schuld te geven van deze doden.
Het feit dat de anarchie wordt aangeklaagd voor de drie vermoorde arbeiders
van de Marfin bank maakt zeker wat enorme verantwoordelijkheden duidelijk.
Wie kan de tolerantie tegenover voorhoede logica en de minachting voor
menselijk leven negeren? Het doet er niet toe als jullie zeggen dat de
ervaren anarchisten al deze jaren zo veel banken in brand hebben gestoken en
niemand ooit in gevaar werd gebracht. Het doet er niet toe als jullie zeggen
dat het Vgenopoulos’ fout was omdat hij de werknemers dwong in de bank te
blijven, die geen bescherming tegen brand had.
Jullie kunnen de verantwoordelijkheid niet afschudden.
Als zelfs maar enkele mensen die zichzelf definieren als anarchisten zich
onverantwoordelijk gedragen door gebouwen in brand te steken met mensen er
in, is deze verantwoordelijkheid op een of andere manier gecultiveerd.
Als, erger nog, jullie de weg hebben vrijgemaakt voor de omvangrijkste daad
van provocateurs in het Griekenland van na de tweede wereldoorlog, dan zijn
de lange termijn gevolgen nog erger dan de tragedie van de drie vermoorde
mensen.
En het antwoord is niet dat de vijand meedogenloos is. We weten van zowel
Piazza Fontana in Milan en Scala in Barcelona.
Het antwoord is de oppositie die groeit in sociale ruimtes, in het hele land
– met vasthoudendheid en hard werken; met kameraadschap, wederzijdse hulp en
solidariteit. Het antwoord is de strijd voor het leven, niet voor de dood.
Panopticon publications/journal, The Foreigners' Publications, Stasei
Ekpiptontes Publications, Exarcheia Publications, Black Peper of the Evian
Gulf, Nixtegersia Magazine.

http://www.occupiedlondon.org/blog/2010/05/08/284-anarchy-is-struggle-for-li
fe-not-death/
---------------------------------------
Orig: (en) Britain, Occupied London, After the Greek Riots – Anarchy is
struggle for life, not death.


More information about the A-infos-nl mailing list