(nl) VS, APOC* verslag NW & NE bijeenkomsten door Marlena Gangi [en]

a-infos-nl op ainfos.ca a-infos-nl op ainfos.ca
Zo Sep 14 17:39:19 CEST 2008


APOCs bouwen het van onderop op --- Anarchistische mensen van kleur organiseren, 
regionale bijeenkomsten in Philadelphia en Portland, Oregon waren de plekken 
voor regionale conferenties en bijeenkomsten voor anarchistische mensen van 
kleur (APOC) die in augustus plaatsvonden. ---- De conferentie in Philadelphia 
vond plaats in de Rotunda, op 8 en 9 augustus. De bijeenkomst in Portland werd 
op 16 en 17 augustus gehouden in de Liberty Hall in Noord Portland. Andere APOC 
bijeenkomsten vinden later deze herfst plaats in Los Angeles en de Bay Area. Een 
nationale bijeenkomst staat gepland voor volgend jaar. ---- De bijeenkomst in 
het noordoosten riep APOC activisten op "een nieuwe visie voor de toekomst, en 
een nieuw plan van actie voor vandaag op te bouwen. We willen ons begrip van 
ras, klasse, gender, autonomie, en vrijheid uitbreiden - terwijl we blanke 
suprematie, het imperialisme, het kolonialisme, en ALLE grenzen en barrières 
aanvallen."

Noordwestelijke APOCs beperkten hun doel tot het nadruk leggen op het
opbouwen van verbanden in de regio en om te beginnen met gesprekken in de
richting van het opbouwen van een nationale anti-autoritaire/autonome
beweging van mensen van kleur. De bijeenkomst in Portland fluctueerde tussen
de 20 en 30 mensen, terwijl de noordoostelijke bijeenkomst fluctueerde
tussen de 30 en 50 mensen.

De wortels van APOC liggen diep

Wat bekend is als APOC begon in 2001 als een email lijst en website voor
anarchistische mensen van kleur, gecreëerd door Ernesto Aguilar. Nu bestaat
die niet meer, de www.illegalvoices.org site was de eerste brede verzameling
van geschriften en dialoog door anarchisten van kleur en belangrijk in het
benadrukken van kwesties van ras in de anarchistische beweging, evenals
toenemende politieke ruimte voor mensen van kleur. Nu is de
http://illvox.org de enige actieve APOC website. De eerste nationale APOC
conferentie werd in 2003 in Detroit gehouden. Daarna ontstonden in het hele
land collectieven. Na Detroit waren er regionale conferenties in Washington
in 2004 en Asheville North Carolina, Berkley en Houson in 2005. Voor de
tweede nationale conferentie was opgeroepen in 2005 in New Orleans, maar dit
werd afgelast vanwege de orkaan Katrina.

APOC is niet een centraal georganiseerde organisatie, maar een los
georganiseerd netwerk van groepen en individuen. Terwijl de huidige APOC
relatief nieuw is, kunnen de wortels worden gevonden vanaf de Mexicaanse
anarchist Ricardo Flores Magon en de Baja Magonistische revolte in 1911, de
revolutionaire zwarte Amerikaanse Lucy Parsons Gonzalez en later de
anarchist/activist Martin Sostre (vals beschuldigd van het bezit van drugs
en in de vroege jaren zestig zonder reden gedurende bijna een decennium
gevangen gezet), de anarchist en voormalig lid van het Black Liberation Army
Kuwasi Balagoon, en de voormalige Black Panthers Ashanti Alston en Lorenzo
Komboa Ervin.

Alston was aanwezig bij de noordoostelijke regionale bijeenkomst, om de
workshop "De stembus is een kogel" te geven, met een nadruk op discussie
over het benutten van energie van de basis tijdens de verkiezingen in 2008,
om het gebruikelijke blanke suprematie beleid van Republikeinen en
Democraten tegen te gaan. Wat andere workshops waren APOC-Alypse nu en
later, In Oorlog - over 500 jaar oorlog tegen de zwarten, klasse barrières,
de stad vermoordt me - strategieën voor de revolutionaire daad om onszelf
gezond te houden en Koop Zwart, economische vrijheid en het beheersen van de
situatie van onze arbeid.

Bij de bijeenkomst in Portland waren workshops over de volgende kwesties:
*Wat is APOC? Hoe definieren we het?
*Wat zou een APOC beleid moeten omvatten?
*Hoe zou een APOC organisatie er uit kunnen zien? Strategie? Structuur?
Beleid?
*Welke workshops/discussies willen we zien gebeuren bij de nationale APOC
conferentie in 2009?

Beide bijeenkomsten sloten af met resoluties om in de gemeenschap woorden in
actie om te zetten. Een noordoostelijke resolutie riep op tot meer steun
voor APOC gevangenen. Uit de noordwestelijke bijeenkomst kwam een resolutie
voor een publicatie die twee keer per jaar verschijnt, met interviews,
essays, kunst met nadruk op APOC activisme, ideologie en cultuur.

APOC ideologie niet monolithisch

Een dialoog vond bij beide bijeenkomsten plaats over etnische en politieke
identiteit, het samenwerken met blanke bondgenoten en verantwoording binnen
APOC.

Bij de noordoostelijke conferentie was een oudere zwarte vrouw die actief
was bij de ondersteuning van gevangenen, die nooit had gehoord dat het woord
anarchist is gebruikt voor mensen van kleur. Omdat ze zich zorgen maakte
over beelden van de hoofdstroom media van blanke anarchistische jongeren in
het zwart die op straat rellen veroorzaken, was ze verrast en wat opgelucht
om te horen dat niet alle APOCs het eens zijn met de ideologie of acties van
blanke anarchisten. Ze zei later dat ze het verhelderend vond om APOCs te
zien van verschillende leeftijden, van oudere tieners tot wat ouder, die
rustig spraken over hun persoonlijke ervaringen en hoe deze ervaringen er
toe leidden dat ze zichzelf identificeerden als anarchisten.

Stemmen bij beide bijeenkomsten spraken over inheemse identiteit en hoe dit
samen valt met anarchistische ideologie, aangezien de oorspronkelijke
inheemse cultuur een cultuur van soevereiniteit, autonomie, zelfbeschikking,
op het land gebaseerde economie is, in plaats van een kapitalistische
economie, en niet hiërarchisch en zonder uitbuiting van de aarde of het
menselijke of dierlijke leven dat op de aarde leeft.

Inheemse stammen omvatten ook maatschappijen van strijders, en dit gesprek
omvatte waarnemingen uit deze maatschappijen, op manieren die nu door APOCs
worden getoond. Hierbij werden waarnemingen vastgesteld om te concluderen
dat anarchistisch activisme van strijders kon gaan van militante directe
actie tot lifestyle anarchisme, waarbij deze en tussenliggende vormen als
revolutionaire daden werden gezien vanwege de aard van deze daden, doordat
APOCs de ideologie van blanke suprematie tegenwerken.

Er was veel te zeggen over het onderwerp van samenwerking met blanke
bondgenoten en de mislukkingen en successen hierbij. Veel kritiek is gericht
tegen APOC omdat veel van diens organisatie alleen voor mensen van kleur is.
Het gesprek over blanke bondgenoten ging over meningen over etnische
identiteit en gebruik van de term “mensen van kleur”, met onder andere de
volgende verklaringen:

"[We] moeten een dikke huid krijgen voordat we in hun [blanke meerderheid]
ruimtes komen om te proberen onze stem te laten horen en tegelijkertijd
blanke bondgenoten wat te leren."

"Een deel van wat me aanspreekt aan APOC is niet aan blanke mensen te hoeven
uitleggen wat racisme is, een plek te hebben die deze taak niet heeft."

"Ik heb zo veel culturele en racistische veronderstellingen ontmoet in de
radicale blanke gemeenschap. Om eerlijk te zijn, ik ben er doodmoe van
geworden om hier mee te moeten omgaan en heb nauwelijks belang bij het
organiseren met blanke mensen. Het kan uitputtend zijn."

"We moeten verbanden met andere mensen, en blanke mensen, vinden, omdat we
dingen in onze gemeenschap kunnen doen, maar om om te gaan met grotere
kwesties moeten we ons verenigen met anderen."

"We hebben waarschijnlijk allemaal verschillende ideeen over wat de “A” van
APOC is. Mensen van kleur zeggen generaliseert ook en wist verschillen en
individuele identiteiten uit.”

“Het is interessant dat sommige POCs de “A” zien als een symbool voor
autonomie of anti-autoritair.”

“Ik hou niet van de term “mensen van kleur” en denk dat we er mee moeten
breken. Ik denk dat we ons niet zouden moeten identificeren als mensen van
kleur vanwege onze verhouding tot blanke suprematie. We zouden strategische
allianties moeten vinden, kwesties vinden om ons rond te verenigen.”

“Een ander verschil is de kwestie van nationale bevrijding strijd en de
geschiedenis hiervan. Het blanke anarchisme negeert dit en keert zich er van
af.”

“We kunnen proberen de “APOC” term te veranderen, maar het is een punt van
aantrekking geweest, mensen worden er naar toe gedreven, en we kunnen de
discussie hebben om het te veranderen, maar het trekt mensen ook aan. Het
gaat niet alleen over mensen die uit de blanke beweging of punk beweging
komen, mensen komen er ook vanuit de gemeenschap op af.”

Deze discussie werd afgesloten met het besluit dat, terwijl er
meningsverschillen zijn over het opbouwen van solidariteit met blanke
kameraden en over de term “APOC”, deze meningsverschillen moeten worden
gerespecteerd en nooit door de onderdrukker zouden mogen gebruikt als een
instrument om splitsingen of breuken binnen de APOC beweging te scheppen.

Andere gesprekken bij de bijeenkomsten gingen over verantwoording binnen
APOC in verhouding tot negatief gedrag zoals homofobie, voorrechten van
mannen, en seksisme evenals klasse gedrag en elitair gedrag. Alles bijeen
hebben de beide bijeenkomsten een nieuwe energie geschapen in een tijd dat
het het meest nodig is in verband met het opkomende fascisme en de politie
staat waarin we hier in de VS leven. Andere regionale bijeenkomsten
voorafgaande aan de nationale APOC conferentie in 2009 zullen hetzelfde
doen.

Marlena Gangi is een APOC activiste, educator en fotojournaliste. Ze is nu
de redacteur van The Portland Alliance in Portland, Oregon.

Homepage: http://www.theportlandalliance.org

Gekopieerd van infoshop.org

*Een antiautoritair antikapitalistisch initiatief.

Orig: (en) US, APOC* Report Back NW & NE Convergences By Marlena Gangi.





More information about the A-infos-nl mailing list