(nl) Venezuela, Alt. Media: Macho mannen en staatskapitalisme - Is een andere wereld mogelijk? [en]

a-infos-nl op ainfos.ca a-infos-nl op ainfos.ca
Ma mei 29 12:16:43 CEST 2006


Latijns Amerika kookt dezer dagen met revolutionair potentieel dat
economie,  politiek en sociale verhoudingen zou kunnen herdefiniëren. Maar
soms zijn  dingen niet zoals ze lijken te zijn. De Venezolaanse president
Hugo Chavez  wordt vaak gezien als het centrum van Latijns Amerikaanse
transformatie door  het opbouwen van een regionaal handelsblok, door de
creatie van ALBA en  Venezuela's lidmaatschap van Mercosur, om VS
overheersing en de constante  druk voor vrije handel akkoorden met Latijns
Amerikaanse regeringen tegen te  werken.
Chavez zet aan tot steun, in een retoriek die probeert te herinneren aan
die  dagen van glorie toen Simon Bolivar de bedoeling had om Latijns
Amerika te  verenigen. Chavez' Bolivariaanse revolutie lijkt plotseling de
enige  levensvatbare optie, niet alleen onder degenen die in Latijns
Amerika niet  tot de elite behoren, maar het verzamelt ook steun onder
eens
gedesillusioneerde linkse mensen wereldwijd.

Echter, het ware democratische debat is tot zwijgen gebracht in dit 
versimpelde gevecht van twee kanten tussen de projecten van macho mannen. 
Terwijl Chavistas en anti-Chavistas onvermoeibaar vechten en Venezolaanse 
families verdeeld zijn, blijft weinig ruimte over voor alternatieven en 
kritieken op de veronderstelde Chavista revolutie, zonder dat het wordt 
gebrandmerkt als anti-revolutionair. Terwijl het anti-imperialistische en 
anti-kapitalistische vertoog van Chavez wereldwijd aanhangers aantrekt, 
waaronder zelfs zulke beroemde schrijvers als Noam Chomsky en Eduardo 
Galeano, is Chavez druk bezig met het maken van zaken contracten met olie 
giganten zoals Petrobras, Chevron Texaco, BP, Exxon Mobil, en Shell.
Terwijl  Chavez beweert de inheemse bevolking van zijn land te
vertegenwoordigen  blijven veel vragen over deze mega-bedrijven bestaan,
aangezien inheemse  stemmen van het hele continent spreken over de
effecten van deze olie  rijken, dat wil zeggen, als iemand wil luisteren.
Waar zijn de dissidente  feministische, milieu en inheemse stemmen om een
werkelijke revolutie te  creëren?

Terwijl activisten van het Amerikaanse continent zich er op voorbereiden 
zich in januari te verzamelen  voor het Wereld  Sociaal Forum, zou na het 
informeren over de mega olie projecten van Chavez de vraag moeten worden 
gesteld: is een andere wereld mogelijk? En het antwoord zou zijn - niet
met  olie.

Chavez heeft samengewerkt met Brazilië's Lula, die nu in schandalen is 
verwikkeld, om het grootste oliebedrijf ter wereld PetroAmerica te
creëren,  de combinatie van de twee staatsbedrijven PetroVenezuela (Pdvsa)
en  Petrobras. Terwijl Chavez goedkope olie stuurt naar arme latijnse 
immigranten op VS grond, negeert hij de levens van inheemse mensen in
eigen  land en zijn ondernemingen zullen, als ze worden voortgezet, leiden
tot hun  uiteindelijke uitsterven.

In Ecuador is Petrobras berucht vanwege het openen van het Yasuni
nationale  park om olie te winnen, wat het territorium van de Huaoranis
is, een  Pleistoceen toevluchtsoord en sinds 1989 een UNESCO biosfeer
reservaat.  Yasuni is onder de gebieden die de meeste soorten bomen in de
wereld hebben.  Op een hectare zijn er net zo veel bomen en heester
soorten als
oorspronkelijke bomen in heel Noord Amerika. En verder is het behalve het 
thuis van de Huaorani inheemse volkeren ook het thuis van de Tagaeri en 
Taromenane die in vrijwillige isolatie leven.

De Raad van de Huaorani naties van de Ecuadoriaanse Amazone, ONHAE, heeft 
besloten hun eerdere contract met Petrobras te verbreken. Petrobras 
onderhandelde slechts met voormalige leiders van ONHAE die niet overlegden
 met hun gemeenschappen. Tijdens de voorgaande onderhandelingen beloofde 
Petrobras een klein vliegtuig bedrijf, gezondheidszorg en infrastructurele
 projecten in de gemeenschap te financieren. Maar volgens lokale bewoners
is  niets gedaan.

In juli 2005 vormden de Huaorani vrouwen hun eigen organisatie, AMWAE, die
 net als de beroemde vrouwen van de Sarayacu gemeenschap tegen olie
winning  is. Deze vrouwen verzetten zich volop omdat ze kennis hebben over
de slechte  gevolgen voor het milieu en sociale problemen door jaren van
olie winning in  de Amazone regio, waaronder kanker, hepatitis B,
prostitutie, alcoholisme,  en het uitsterven van soorten en daardoor
inheemse culturen als de Tetetes.  In Venezuela worden de inheemse
volkeren van de Orinoco rivier vallei op een  soortgelijke manier bedreigd
door olie en gas winning.

Revolutionaire romantici zullen vaak de veronderstelde dreigingen voor de 
Bolivariaanse revolutie van de kant van het rijk (de Verenigde Staten) 
citeren, terwijl ze de tegenstrijdige zakelijke contracten tussen Chavez
en  multinationale bedrijven die uit de VS zelf komen negeren.
Standvastige  ideologische aanhangers van de staatskapitalistische
ondernemingen van  Chavez en Lula zoals ALBA, of het Bolivariaanse
alternatief voor het vrije  handel akkoord van de VS, ALCA (FTAA in het
Engels) zouden er aan moeten  denken dat Chavez in september 2000 (met de
elf andere Zuid Amerikaanse  regeringen) de Integratie van Regionale Zuid
Amerikaanse Infrastructuur  (IIRSA) ondertekende, lang voor hij de plannen
van ALBA bekend maakte. Dit  weinig bekende, maar massieve infrastructuur
project zal, zoals Plan Puebla  Panama in Centraal Amerika, "ontwikkeling
corridors" creëren. Deze  "ontwikkeling corridors" zullen de belangen van
de vernielzuchtige olie, gas  en mijn industrieën dienen door super
snelwegen, dammen, gas en olie  pijpleidingen te creëren, naast militaire
bases om in het gehele Zuid  Amerikaanse continent de winning te
vergemakkelijken.

Terwijl het onderdeel is van de vrije handel agenda van de VS wordt IIRSA 
zelden genoemd in de media en is het van bovenaf gepland. IIRSA wordt 
gefinancierd door investeringen door de staat en particuliere
investeringen,  naast multilaterale en nationale "ontwikkelingsbanken",
zoals IDB, CAF y  FONPLATA, die gewillig geld leenden aan regeringen om de
al diep in de  schulden zittende bevolking van Latijns Amerika verder in
de schulden te  brengen. IIRSA is gebaseerd op een puur kapitalistisch
wereldbeeld, dat  streeft naar het tot goederen maken van de natuur en
mensen, en iedere  mogelijkheid voor collectieve rechten uitwist. Volgend
op een IIRSA  bijeenkomst in juni 2003 in Venezuela verklaarde Chavez in
zijn eigen TV  programma "Alo Presidente" nummer 155 wat het doel is van
de projecten van  de IIRSA: "de bevordering van produktieve commerciële
modellen die  voortgaande groei en duurzaamheid voor de hele regio
garanderen". Maar  Chavez kondigde in het zelfde programma ook de creatie
van PetroAmerica aan,  dat zoals andere massieve olie projecten in Zuid
Amerika waarschijnlijk  massieve milieu vernietiging en menselijk lijden
zal veroorzaken.

Als onderdeel van de IIRSA heeft Chavez ook de uitbreiding van kolen
winning  in de Venezolaanse staat Zulia aangekondigd, wat ook het thuis is
van de  inheemse volkeren van Bari, Yukpa, en Wayuu die zich gedurende
jaren hebben  verzet tegen olie en kolen winning. De Sierra de Perijas is
ook een  nationaal park. De toename van de kolen produktie zal worden
voltooid met de  bouw van de mega zeehaven Puerto America, met financiële
ondersteuning van  de Wereldbank, om de export van kolen en olie op drie
eilanden waaronder Los  Olivitos, een natuurreservaat voor vogels, wier
inwoners de plannen afwijzen  en zeggen dat niemand hun meningen over dit
project hebben gevraagd, te  vergemakkelijken. Op 31 maart 2004 liepen
duizenden Bari, Yucpa, Wayuu samen  met universiteit studenten en
volwassenen uit Maracaibo in verzet tegen gas  winning en riepen op tot de
erkenning van inheemse landen. De demonstranten  slaagden er niet in
president Chavez te ontmoeten aangezien hij druk bezig  was met het
bijwonen van een bezoek door ex-voetballer Maradona.

Chavez heeft ook olie gigant Chevron Texaco verwelkomd om in Venezuela gas
 en olie te winnen. Chevron Texaco doet zaken in 180 van de 200 landen in
de  wereld en terwijl het het 5e grootste bedrijf in de wereld is, bezet
het de  eerste plaats in het uitroeien van gemeenschappen, milieu
vernietiging, en  mensenrechtenschendingen. Tijdens de ceremonie die
Chevron Texaco dit recht  toestond beweerde Chavez vrolijk: "Welkom in
Paraguana, heren (in het  Engels)." "We zijn goede vrienden, goede
partners, en goede bondgenoten van  veel bedrijven uit de VS die met ons
samenwerken en iedere dag zijn we meer  gericht op ons werk."

Chevron Texaco's recente inspanningen om hun rijk in Venezuela uit te 
breiden omvatten een investering van 3.800 miljoen dollars in het Hamaca 
project, een olieveld in het Orinoca rivier bassin, samen met Pdvsa en 
Phillips Petroleum Company. In het begin zal het project 6000 nieuwe banen
 creëren, maar na de voltooiing van het project zal het slechts 700 
permanente werknemers nodig hebben. Met massieve winsten voor
multinationale  bedrijven zoals Chevron Texaco zullen 700 banen niet
helpen aan het  tegengaan van de milieu vernietiging die grote
olieprojecten inherent  veroorzaken.

Verder meldt Chevron Texaco's eigen website trots dat het in Venezuela 11 
scholen heeft gebouwd, waar 4500 leerlingen nu onderwijs van "betere 
kwaliteit" krijgen. Is dit misschien ook onderdeel van de Bolivariaanse 
revolutie? Zoals Ali Moshiri, de Latijns Amerikaanse vertegenwoordiger van
 Chevron Texaco het nieuws agentschap Reuters op 18 april 2005 vertelde is
 Chavez' revolutie geen bedreiging voor het bedrijf: "In Venezuela is 
politiek gescheiden van zaken doen. Er zijn zulke mogelijkheden dat we ons
 inzetten om nieuwe zaken te vinden en veilig te stellen."

Chevron Texaco heeft in Venezuela een geschiedenis van winning van kolen
en  daarop volgende vervuiling. In de woorden van Panapaera, een leider
van een  van de 32 Yucpa gemeenschappen in de bergregio van Tokuko,
Venezuela: "Ze  vernietigen onze landbouw praktijken, ze zullen ons water
vervuilen, en  uiteindelijk zullen ze onze levens vernietigen". Volgens
Panapaera heeft de  kolen winning rivieren verwoest, water en lucht
vervuild en brengt het de  levens van zijn volk in gevaar: "Hier zijn onze
pijlen en bogen, en we  zullen ze gebruiken tegen de mijnbouwers als ze
naar onze landen komen. En  als we moeten sterven voor onze landen, zullen
we sterven."

In Ecuador vecht Chevron Texaco een zaak uit die is aangespannen door
30.000  Ecadoriaanse boeren en inheemse mensen die stellen dat de praktijk
van het  bedrijf van het dumpen van giftig afval van olie operaties
onomkeerbare  schade aan het milieu en wijdverbreide gezondheidsproblemen
onder lokale  bewoners heeft veroorzaakt. De klagers in deze zaak hebben
volgehouden en  blijven lijden onder de fatale gevolgen van olie winning.
Chavez' grote olie  projecten zouden heel goed de uitroeiing en dood voor
de volkeren van de  Amazone regio kunnen betekenen. Het zou ook een plek
kunnen vernietigen die  die Amazone is, het thuis voor 1/5 van de vers
water reserves van de wereld,  een derde van de biodiversiteit van de
wereld, en 2/5 van de wereldwijde  wouden.

Terwijl nationalisatie van hulpbronnen voor sommigen een aantrekkelijk 
alternatief mag lijken voor het voortgaande proces van privatiserende 
krachten, moeten we ons herinneren dat staten nooit aan de kant hebben 
gestaan van degenen die het meest worden onderdrukt, vraag dat maar aan de
 inheemse volkeren van de wereld. Een andere wereld is niet mogelijk
zonder  de kennis van inheemse culturen die duurzaam hebben geleefd binnen
de mega  biodiversiteit die het Amazone regenwoud is. We moeten deze
bewegingen  steunen terwijl we hen toestaan over hun eigen lot te
beslissen. We moeten  strijden om zeker te stellen dat ze hun levens
blijven leven zoals ze dat  willen. Dit zijn de redenen waarom activisten
een Alternatief Wereld Sociaal  Forum in Caracas hebben gepland, als een
ruimte van open debat om een meer  kritische en diverse discussie te
ondersteunen, om werkelijk duurzame  alternatieven voor het kapitalisme
voort te brengen.


Bronnen:
- "Chevron, mano derecha del imperio". Oilwatch. 2005.
- "Chevron Toxico". Amazon Watch. http://www.chevrontoxico.com
- FOBOMADE, "Bolivia, pais clave para la explotacion del cono sur
DelALCA a los planes del IIRSA"
http://www.grain.org/biodiversidad/index.cfm?id186
- Foro Social Alternativo al Foro Social Mundial Caracas.
http://www.fsa.contrapoder.org.ve/
- Guerrero, Christian. "What's so Revolutionary about Venezuelan coal?"
June 26, 2005. http://www.vheadline.com/readnews.asp?id=3D39170
- "La Infraestructura del ALCA", Zula Buenos Aires. Miami Indymedia. March
3, 2004. http://ftaaimc.org/or/2004/02/3788.shtml
- Marquez, Humberto. "Venezuela's indigenous peoples protest coal
mining." Socialist Unity Network. April 4, 2005.
http://www.socialistunitynetwork.co.uk/reports/protestcoal.htm
- "Oil Exploitation in the Yasuni Biosphere Reserve". Oilwatch July 2005.
- "Petroleras Chevron y Gazprom obtienen licencias para explotar gas".
October 24, 2005. Aporrea.org.
http://www.aporrea.org/dameverbo.php?docid=3D67721
- Portillo, Lusbi. "Uribe y Chavez: Proconsules del imperio?" April 8,
2004. http://www.soberania.org/Articulos/articulo_1299.htm
- Uzcategui, Rafael. "Los negocios de ChevronTexaco con la llamada
'revolucion'" El Libertario. June 8, 2004.
http://www.soberania.org/Articulos/articulo_1120.htm
- World Rain Forest Movement - bulletin # 96, July 2005.

[Meer over Venezuela, zie de Engelstalige sectie op de anarchistische El 
Libertario
website: www.nodo50.org/ellibertario <http://www.nodo50.org/ellibertario>]



Orig: (en) Venezuela, Alt. Media: Macho Men and State Capitalism - Is 
Another World Possible?

Sender: Rob Visser <rvisserAantenna.nl>





More information about the A-infos-nl mailing list