(gr) Δεν υπάρχουνε χλιδάνεργοι-ες!

a-infos-gr at ainfos.ca a-infos-gr at ainfos.ca
Fri Oct 15 13:19:07 CEST 2010


Κάποτε δεν υπήρχαν συντάξεις και κοινωνική πρόνοια. --- Έγιναν μάχες για 
να κερδηθούν. --- Καιρός να ξαναπαλέψουμε. --- Τα μέσα μαζικής 
εξαπάτησης, όχι μόνο στην Ελλάδα μα και διεθνώς, καταπιάνονται κατά 
καιρούς με το φαινόμενο των νέων που δεν εργάζονται και συντηρούνται από 
τους γονείς τους. --- Σε σημερινή τηλεοπτική εκπομπή τους αποκάλεσαν 
"χλιδάνεργους-ες" και παρουσιάστηκαν ως άτομα τεμπέλικα που "τα τρώνε" 
από τους γονείς τους (συχνά συνταξιούχους) πίνοντας καφέ νιαζόμενοι-ες 
μόνο για τον εαυτούλη τους και ψωνίζοντας ρούχα στα μαγαζιά ενώ δεν 
επηρεάζονται από τη καπιταλιστική κρίση.

  Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει πως αυτά τα δημοσιογραφικά υποκείμενα 
γλείφουν τα αφεντικά τους οτι τους βολεύει πολύ να προωθούν την εικόνα 
των χλιδάνεργων.

Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο γιατί είναι γέννημα του καπιταλισμού, μόνο 
που οι "χλιδάνεργοι-ες" δεν είναι ούτε τεμπέληδες ούτε καλοπερνάνε όπως 
τους παρουσιάζουν τα ΜΜΕ, αλλά πρόκειται για νέα παιδιά που βλέπουν πως 
το σύστημα του καπιταλισμού έχει πιάσει πάτο και δεν έχει νόημα να 
σκλαβωθούν ανασφάλιστοι-ες 10 και 12 ώρες τη μέρα για ένα ξεροκόμματο 
ψωμί. Το ίδιο βλέπουν και οι γονείς τους και προστατεύουν τα παιδιά τους 
με την ελπίδα στο μέλλον να βελτιωθούν τα επίπεδα των μισθών και να 
εξανθρωπιστούν οι συνθήκες εργασίας.

Το λάθος τους βρίσκεται σε αυτή την ελπίδα: το σύστημα δεν θα 
καλυτερεύσει από μόνο του. Ξεχνούν πως οι συντάξεις είναι κατάκτηση των 
αγώνων της εργατικής τάξης του παρελθόντος. Χρειάστηκε να χυθεί αίμα για 
να έχουμε σήμερα συντάξεις, αυτές τις συντάξεις που μας κόβουν τώρα οι 
"σοσιαλιστές".

Οι "χλιδάνεργοι-ες", και συχνά και οι γονείς τους, είναι άτομα που 
καταλαβαίνουν πως το σύστημα δεν δουλεύει καλά, αλλά διστάζουν ακόμη να 
βγουν στην αντίσταση. Προσπαθούν όσο μπορούν να κρατηθούν μακρυά από τη 
βία της αγοράς εργασίας, μα ακόμη δεν έχουν αναπτύξει την απαιτούμενη 
πολιτική συνείδηση για να αναζητήσουν τη λύση στην επανάσταση. Μπορεί να 
το κάνουν αργότερα, όταν κατανοήσουν πως η κοινωνία αλλάζει μόνο μέσα 
από τον ταξικό αγώνα. Οι "χλιδάνεργοι-ες" δεν τα τρώνε απο τους γονείς 
τους, απλά οι γονείς προστατεύουν τα παιδιά τους και δεν θέλουν να τα 
παραδώσουν στη βία του καπιταλισμού απο τόσο μικρή ηλικία.

  Είναι μύθος αυτό που προωθούν τα ΜΜΕ, οτι οι χλιδάνεργοι-ες ζουν ζωή 
και κότα. Συχνά τα λιγοστά τους χρήματα τελειώνουν μέσα στο πρώτο 
δεκαήμερο του μήνα και ζουν κυριολεκτικά με το φόβο μιάς αναπάντεχης 
κακοτυχιάς, όπως ένα ατύχημα ή προβλήματα υγείας. Οι νέοι-νέες που 
μένουν άνεργοι-ες μετά τις σπουδές (αν τέλειωσαν κάτι) μπορεί να ζουν 
ανασφάλιστοι και να αντιμετωπίζουν προβλήματα στη ψυχολογία τους, όπως 
κατάθλιψη, προβλήματα που οφείλονται κατά μεγάλο μέρος στο γεγονός πως 
γεννήθηκαν μέσα στο ανθρωποφάγο καπιταλιστικό σύστημα.

Τα ΜΜΕ εκμεταλλεύονται το φαινόμενο για να προωθήσουν το ψέμα πως 
μπορείς να ζεις άνετα και ως άνεργος-η. Προσπαθούν να κρύψουν την 
πραγματικότητα της ανεργίας και να παρουσιάζουν τους ανέργους ως 
τεμπέληδες χαραμοφάηδες. Για άλλη μια φορά οι δημοσιογράφοι που 
στηρίζουν το ανθρωποφάγο σύστημα αποδεικνύουν με ποιανού το μέρος είναι.

Κάποτε δεν υπήρχαν συντάξεις και κοινωνική πρόνοια. Έγιναν μάχες για να 
κερδηθούν, και μας τα έδωσαν μόνο και μόνο επειδή ήξεραν πως αν δεν το 
καναν θα γινόντουσαν μεγαλύτερες επαναστάσεις. Με το κοινωνικό κράτος 
μειώθηκε όμως η επαναστατικότητα των μαζών, κι έτσι φτάνουμε στην εποχή 
του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή της καλά προμελετημένης προσπάθειας της 
παγκόσμιας αστικής τάξης να ακυρώσει τις προηγούμενες λαϊκές κατακτήσεις 
και να μας ξαναρίξει όλους κι όλες στο επίπεδο του σκλάβου του 19ου αιώνα.

  Αυτό που πρέπει να κάνουν οι "χλιδάνεργοι-ες" είναι να καταλάβουν πως 
σήμερα είναι η εποχή για νέους αγώνες. Μόνο που τώρα δεν πρέπει απλά να 
ζητάμε αυξήσεις μισθών και συντάξεων. Ούτε πρέπει να ζητάμε μια αλλαγή 
κυβέρνησης για να ξαναφέρουμε τη σαπίλα του "υπαρκτού σοσιαλισμού". Τώρα 
είναι η εποχή της αναρχίας: πρέπει να ξαναθυμηθούμε τις ένδοξες ημέρες 
της Ισπανικής Επανάστασης στη Καταλωνία και να μάθουμε και από τις 
εμπειρίες των Μαχνοβιτών στην Ουκρανία.

Το μεγάλο ατού των "χλιδάνεργων" είναι ο ελεύθερος χρόνος, και πρέπει να 
τον χρησιμοποιήσουν για το κίνημα. Όχι όμως για οποιοδήποτε κίνημα που 
μπορεί να καπελώνεται μέχρι τ' αφτιά από κάποιο πολιτικό κόμμα, ούτε και 
από την εναλλακτική μικροαστίλα των νεοεποχήτικων ξεπουλημένων χίπιδων, 
αλλά στο πραγματικό ελευθεριακό-αναρχικό κίνημα. Κι όταν λέμε αναρχικό 
κίνημα δεν εννοούμε απλά τον "αντιμπατσισμό" (που στο κάτω-κάτω το ίδιο 
το σύστημα τον προωθεί), αλλά το πολιτικά ώριμο κίνημα που απαιτεί 
αλλαγές στις δομές του κοινωνικού συστήματος, δηλαδή:

- κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας επί των μέσων παραγωγής και άμεση 
κοινωνικοποίησή τους (καταλήψεις εργοστασίων από τους εργάτες και 
διαχείρησή τους από συνελεύσεις)

- κατάργηση του χρήματος: όλοι και όλες θα έχουν ίσα δικαιώματα στη 
κατανάλωση σύμφωνα με τις ανάγκες τους

- κατάργηση του κράτους και διαχείρηση της κοινωνίας μέσα από ανοιχτές 
αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις


More information about the A-infos-gr mailing list